حضرات می خواستند صورت مساله را تغییر بدهند


> یکی از برکات فتنه این بود که دوستانی مثل حسین قدیانی (اینجا) در این عرصه ظهور
کردند و طراز ادبیات انقلاب اسلامی را ارتقا دادند. امیدوارم این نزدیک شدن
ها، این رویش ها و ظهور ها در بچه های فرهنگی انقلاب بیشتر بشود.
> مهم ترین دلیل روی دادن اغتشاشات شنیده نشدن پیام
۲۲خرداد بود و در این زمینه تا حدی هم حضرات موفق شدند. یعنی من باور نمی
کنم که آقای موسوی و موسوی لاری و این ها فکر می کردند که تقلب شده چون
وزارت کشور دستشان بوده؛ هنوز که هنوز است وزارت کشور مال این هاست.
> حس می کنم که آن چه که این ها در آن احساس خطر
کردند آزادی بیان بود و از جمهوریت اسلامی نظام ترسیدند؛ این ها چهار ستون بدنشان
از جمهوریت نظام و از آزادی بیان به لرزه در آمد؛ برای این که دیدند تمام
توان خودشان را به صحنه آوردند و در عالی ترین سطح و در عالی ترین شکل
رقابت صورت گرفت و در فرجام پیروزی با حزب اللهی ها بود. دوره قبل اختلاف
رای ۶ میلیون بود و در این دوره باتمام تلاش هایشان اختلاف رای ۱۱ میلیون رای شد.
> معلوم شد آن درختی که امام بعد از ۱۵۰۰ سال
سلطنت ریشه اش را در این کشور قطع کرده معنایش چه بوده. ما عادت کرده
ایم جمهوری اسلامی را از آن طرفش بخوانیم ولی باید این طرفش را هم نگاه کنیم؛ "جمهوری" اسلامی. به نظرم می رسد که شاید امام می دید هیچ تضمینی برای اسلامیت نظام بهتر از
جمهوریتش نیست.
> اگر می خواهیم اسلامیت نظام حفظ شود باید
جمهوریتش حفظ شود. اتفاقا اگر از جمهوری اسلامی، جمهوریتش را بگیریم؛
زمینه و ظرفیت زیادی برای به سرعت تبدیل شدن به نظام های اموی و عباسی را
دارد. خواص آمادگی و ظرفیت برای به مسلخ بردن حسین ها را از خودشان نشان
دادند. امام اگر در وصیت نامه اش می گوید که من مردم خودمان را از امت
رسول الله بالاتر می دانم با صداقت می گوید و به آن اعتقاد دارد.
> ما باید مبنای اغتشاشات را این بگیریم که حضرات
می خواستند صورت مساله را تغییر بدهند؛ وگرنه این هایی که در خیابان می گفتند
مرگ بر اصل ولایت فقیه و این ها، مگر ما شک داشتیم که این ها ولایت فقیه
را قبول ندارند؛ این که چیز جدیدی نیست.
> در ۲۲ خرداد معلوم شد که نه تنها "لا ایمان لهم"
بلکه "لا ایمان (قرارداد) لهم"، یعنی این ها به هیچ قراردادی پایبند نیستند، به هیچ
پیمانی وفادار نیستند، هر چیزی که با منافع طبقاتی این ها و زیاده خواهی
این ها و توهماتشان مخالف باشد با آن بد هستند. جماعتی که مودبانه ترین
شعارشان این بود: ((هر چی جوات مواته …)) و چیزی نمانده بود که به آقای احمدی
نژاد نگفته باشند.
> آنچه که در این انتخابات رو شد این بود که تنها
شعاری که می تواند فضاهای قبیله ای و مرزبندی های اقلیمی و قبیله ای را از
بین ببرد، عدالت اسلامی است. یعنی اگر در زیر لوای اسلام، پرچم عدالت را
در دست بگیرید این است که می تواند ترک و لر و بلوچ را هم در کنار هم نگاه
دارد.
> آن ها هر شعاری که دادند ۱۸۰ درجه فرق کرد؛ گفتند
"خط امام" بعد شد "نه غزه نه لبنان" و خیلی شعار های دیگر. من فکر می کنم این
گروه ها در زمان انقلاب هم بودند، این فضای قهر نخبگانی اول انقلاب هم بود، یک سری نخبه های سلطنتی بودند که قهر کردند. یک گروه روشنفکر های لیبرال و
مارکسیست بودند که این ها هم در مقابل امام و مردمی که امام و اسلام را
انتخاب کرده بودند ایستادند، یا به چالش برخواستند، یا سکوت کردند.
> یک گروه هم گروهی از نخبه های مذهبی درجه یک
بودند که در مقابل هم ایستادند. چند نفر از مراجع خیلی ریشه دار و با
سابقه، به علاوه انجمن حجتیه که بزرگ ترین شبکه تشکیلاتی ایران در سده
اخیر بوده و هستند، این ها هم در مقابل امام ایستادند. امام چه کرد؟ رفت
ناز این ها را کشید؟ نه، امام فضا را باز کرد تا درکنار این ریزش نخبگانی
رویش نخبگانی شروع شد. اگر جزو خواص به حساب آمدی، این منزلت را احراز کردی
به چه خاطر بوده؟ به خاطر فضیلتی بوده که در تو بوده، علم و شجاعتی داشتی،
در فتنه به امتحان گذاشته می شوی، وقتی که آزمایش می شوی و به امتحان گذاشته
می شوی و جایگاهت را از دست می دهی، در کنار این ریزش یک رویشی هم ایجاد می
شود.
> برای رسیدن به "متشکل شدن" این جریان باید چهره ها و نخبه های خودش را در حوزه های متخلف
داشته باشد؛ یک سری از نخبه ها امتحان خود را در این دوره پس دادند، باید
قدر این ها را در مقایسه با کسانی که خیانت کردند دانست. ریزش ها و رویش ها
را باید جدی تر بگیریم.
> وقتی صدا وسیما فیلم کنفرانس برلین را پخش کرد،
من آن زمان در روزنامه ابرار بودم و گفتم دو گروه با پخش این فیلم رسوا
شدند، اول حضرات ۲ خردادی که آن قدر در مقابل غربی ها ضعیف بودند و دوم هم
مسوول صدا و سیما که آقا تو یک چنین امکان عظیمی در اختیارت داری که اگر یک
تکان به خودت بدهی، دنیا را به هم بریزی. صبر کنید تا یک شبکه تلویزیونی
یا رادیویی ما دست حضرات سبز ها بیفتد تا بفهمید قابلیت تلویزیون چی است،
که افتاده و ۹۰ درصد رسانه های ما در اختیار ۱۰ در صد از جمعیت است. مساله
ملی ما این روزها شده اینکه استیل آذین مهدوی کیا را خریده یا نخریده.
> ما باید متشکل شویم؛ ما در حوزه های مختلف حرف
جدی کارشناسی و ارزشی داریم. مساله جدید باید طرح کنید، نباید منتظر این
باشیم که همیشه آن ها مساله طرح کنند، بعد ما برویم شکایت کنیم و زیر گوششان
بزنیم. یک بار شما مساله طرح کنید. آن ها از این می ترسند که قدرت مساله
طرح کردن در جامعه با شما باشد. امروز آقای کروبی اگر فحش ندهی می میرد و
حاضر است تا حد ادعاهای عجیب و غریب پیش برود فقط برای این که دیده بشود .
> باید اثر و محصول تولید کنید؛ این محصول می تواند
از sms گرفته تا دایره المعارف ده جلدی فتنه ۸۸ و فیلم مستند، تا کلیپ یا
حتی سرود باشد. هر کسی در حد خودش تا می تواند در حوزه های مختلف محصولات فرهنگی
تولید کند.
> باید روی پاتوق ها و مراکز تجمعات کار کنیم. تجمعاتمان را زیاد کنیم و به مبادله آثار و برقرای ارتباط بین
هم اهمیت بدهیم.
> اگر چنین حرفی (نظریه داماد لرستان) را همسر احمدینژاد میزد این صحبت وی مبدأ تاریخی میشد و دستاویزی برای آنها قرار میگرفت. ما باید گاف های این ها را در بیاوریم، ببنید، این
حرفی که اصلا رییس جمهور نزده، این جمله خس و خاشاک را چطور بزرگ کردند.
گاف های بزرگ این ها باید در تاریخ بماند و می ماند و در آخر هم این که
مجامع تخصصی در حوزه های مختلف راه بیاندازیم، این می تواند برکات زیادی
را به همراه داشته باشد.
نکاتی از سخنرانی وحید جلیلی
در همایش "8 ماه نبرد سایبری"
در سالن همايش های آسمان، شهرک قدس تهران
11 اسفند 1388
منبع اصلی گزارش : اینجا
گاه نوشت ها و گردآوری های محمد حسین امینی