ابو حمید ساعدی میگوید: پیامبر (ص) مردی از بنی اسد بنام ابن اتبیّه را مامور جمع آوری زکات کرد. چون اموال زکات را آورد عرض کرد: «این برای شماست و این هم به خود من هدیه شده است.» رسول خدا (ص) بر منبر ایستاد... و پس از حمد و ثنای خداوند فرمود: «چه شده است که کارگزار را میفرستیم و وقتی می آید میگوید: این از آنِ توست و این از آنِ من؟! چرا در خانه ی پدر و مادرش نمینشیند تا ببیند آیا باز هم برای او هدیه می آورند یا نه؟ سوگند به آنکه جان من در دست اوست، آن کارگزار هیچ چیز برندارد مگر اینکه روز قیامت آنرا بر دوش خود همی کشد، اگرچه اشتری خروشان باشد، یا گاوی نعره زن، یا گوسفندی که بع بع میکند.»

منبع: میزان الحکمة | چاپ اول | جلد چهاردهم | صفحه 6645 | روایت شماره 21182 | باب حرمت هدیه دادن به کارگزاران حکومتی | مشاهده متن عربی روایت

---

بیایید باور کنیم!

سخن، سخن عادی نیست، کلام بی خطای معصوم (ع) است...

----
ذهن انسان بدون هیچ منظوری به سمت ماجرای هدیه دادن های آقای شهرام جزایری به برخی نمایندگان مجلس ششم از جمله آقای مهدی کروبی ریاست وقت مجلس میرود! هنوز یادمان هست که آقایان استدلال میگردند که گرفتن هدیه چه اشکالی دارد؟ و یاداور میشدند که از زمان امام (ره) با هدیه گرفتن مشکلی نداشته اند و... شاید باید همین استدلال واضح و شفاف حضرت رسول (ص) را برای آقایان میگفتیم که: جناب آقای کروبی!... چرا مسئولیت را رها نمیکنید و در خانه تان نمینشینید تا ببینید آیا باز هم برایتان هدیه ی چند صد میلیونی می آورند یا نه؟! بگذریم که دیوار توجیه خیلی بلند است و آقایان توجیه خواهند کرد که «هدیه» نبوده و آقای جزایری گفته بوده اند «به تشخیص خودتان خرج اسلام و مسلمین کنید»!... در این صورت هم البته میشود سئوال رسول الله (ص) را تکرار کرد: آقا! چرا در خانه ی خودتان نمینشینید تا ببینید آیا باز هم کسی می آید صدها میلیون پول را بدهد تا شما طبق تشخیص خودتان خرج اسلام و مسلمین کنید؟!
آقای کروبی که البته به یک قهقرای خودساخته رفتند و تمام شدند، اما حواس باقی مسئولین خوب است جمع باشد... جزایری یک فرد نیست، جزایری یک تفکر است... تفکری که معتقد است میشود مسئولین را با هدیه و این جور چیزها "نرم" کرد و کم کم روابط را بر ضوابط غلبه داد و باقی تلخ ماجرا را همه میدانیم....