روزانه

هر فرد، گروه، تشکل و جمعیتی برای این سئوال پاسخی تدبیر کرده بود. البته تجدیدنظرطلب ها لفظ "چرا" را به لفظ "آیا" مبدل کرده بودند و پاسخشان به ان "آیا" هم منفی بود. حالا یکی شان با همان روشی که فقط خودش میداند و خبر دارد از داخل یک قرنطینه پیام فرستاده بود که به فلان 10 دلیل نباید شرکت کرد، یک عده ای شان هم یکی دوتا از همان 10 دلیلی را که او مطرح کرده بود را دستمایه ی پاسخ منفی به این پرسش کرده بودند... بگذریم. اما در میان آنها که به "چرا"ی قصه پرداخته بودند و قصدشان مشارکت بود (به زعم بنده اکثریت حائزین شرایط)، پاسخ های خیلی متنوعی به گوش میخورد: «برای ادای دین به امام» ، «برای ادامه ی راه شهدا»، «برای رقم زدن سرنوشت به دست خودمان» ، «برای استفاده از حق مان» ، «برای ادای تکلیف الهی» ، «برای رشد و توسعه میهن مان» و ...

اما به یاد آوردن یک فراز از یک نقل قول(1)، من را متوجه یک پاسخ متفاوت به این پرسش کرد. میشود پرسش از «علت شرکت در انتخابات» را به یک پرسش کلی تر پیرامون «علت دخالت در امر سیاسی» توسعه داد، و آنوقت در پاسخ گفت: دخالت ما در سیاست (که شرکت در انتخابات هم یکی از مصادیق آن است)، برای حفاظت از دیانت مان است...

امر سیاسی، در نفس الامر، هدف همت ها و معطوف توجه های ما نیست، بلکه از آن سو برایمان اهمیت دارد که دخالت در آن میتواند به حفاظت ما از دیانت مان کمک کند.

پانوشت 1- نقل قول حجت الاسلام و المسلمین غلامرضا مهدوی از حضرت علامه، جناب استاد مصباح یزدی: ((دخالت ما در سیاست برای حفاظت از دیانت است...))