بعد از اینکه آمارها نشان داد که زنانی که با پوشش های تحریک کننده در اجتماع حاضر میشوند بیشتر در معرض تجاوز قرار می گیرند، سازمان جهانی "زن هرزه راه می رود" تظاهراتی را در لندن سازماندهی کرد. صدها زن که بسیاری از آنان فقط لباس زیر و جوراب پوشیده بودند، با فریاد و حمل علائمی، بیرون از خیابان داونینگ لندن تظاهرات کردند. 

پرده ی اول:

زنان در این تظاهرات نظیرِ این شعارها را سر می دهند یا روی پارچه های شان می نویسند:
 - بدنِ من از طرفِ من صحبت می کند؟ نه! من از طرفِ بدنم حرف می زنم.
 - نه یعنی نه!
 - کفش پاشنه بلند پوشیده ام، دامنم کوتاه است، مست هستم، اما این ها به معنیِ «بله» [موافقتِ من به رابطه ی جنسی با تو] نیست.
 - تجاوز کار حیوان هاست نه پوشیدنِ دامنِ کوتاه!
 - این یک لباس است نه یک اجازه نامه!
 - من به زیبایی ام افتخار می کنم.
 - من از شکم مادر، «بی لباس» و «انسان» زاده شدم.
 - فرهنگ ما باید عوض شود: به من نگویید چه طور لباس بپوشم! به مردان بی حیا بگویید تجاوز نکنند!
 - من هرزه هستم. اما تو حق دست زدن به من را نداری.
 - مردان واقعی تجاوز نمی کنند.

 ----------------------------------------- 
پرده ی دوم:

صاحبان خودرو در این تظاهرات نظیرِ این شعارها را سر می دهند یا روی پارچه های شان می نویسند:
 - خودروی من از طرفِ من صحبت می کند؟ نه! من از طرفِ خودرویم حرف می زنم.
 - نه یعنی نه!
 - وسایل با ارزشم را داخل خودرویم گذاشته ام، سوییچ ماشین هم روی آن است، حتی ماشین هم روشن است، اما این ها به معنیِ «بله» [موافقتِ من با دزدیده شدن ماشینم] نیست.
 - دزدی کار حیوان هاست نه باز گذاشتن درب خودرو!
 - این یک خودروی بی قفل و محافظت است نه یک اجازه نامه ی دزدی!
 - من به خودرویم افتخار می کنم.
 - این خودرو در مراحل تولید هیچ قفل و محافظی نداشته.
 - فرهنگ ما باید عوض شود: به من نگویید به خودروی خودم قفل بزنم! به دزدان بگویید دزدی نکنند!
 - درب خودروی من باز است. اما تو حق دزدیدن آن را نداری.
 - انسان های واقعی دزدی نمی کنند.